22 Ιουλίου 2013

Μαθήματα κοινωνικού αυτοματισμού




Η τεχνική του διαίρει και βασίλευε ( για να κυβερνάς με ασφάλεια και να διατηρείς την εξουσία σου, φρόντισε να σπείρεις τη διχόνοια ανάμεσα στους αντιπάλους σου.), έχει αποδειθεί μία αλάνθαστος έως τώρα μέθοδος της επιβολής της θέλησης των ισχυρών και των εκάστοτε κυβερνώντων σε όλο τον κόσμο. 

Μία τεχνική που εφαρμόσθηκε με επιτυχία από τα παλιά χρόνια για να σπείρει ΄΄ζιζάνια και έριδες΄΄ μεταξύ των διαφόρων επίδοξων μνηστήρων της εξουσίας ώστε να κατορθώσει ο καθένας για  δικό του όφελος να τη νέμεται. Η τεχνική αυτή παρά τα χρονάκια της εξακολουθεί να εφαρμόζεται και στην εποχή μας ( με κάποιες ίσως παραλλαγές ) αφού όπως είναι φυσικό αλλάζουν συνεχώς τα δεδομένα και οι ανάγκες των εποχών.

Όμως επειδή δεν μας ενδιαφέρει γενικά το που και πώς εφαρμόζονται ας δούμε πόσο μεθοδικά και πόσο απλά εφαρμόζεται στην πατρίδα μας. Όπως είναι γνωστό σε όλους μας τον Μάιο του 2010 η Ελλάδα μπήκε στον ΄΄ευλογημένο΄΄ δρόμο του Μνημονίου ύστερα από τη ΄΄ιστορική΄΄ απόφαση του πρώην πρωθυπουργού μας Γεωργίου ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ για λόγους που λίγο πολύ είναι γνωστοί σε όλους μας.

Η είσοδος της Ελλάδας στο μνημόνιο ήταν φυσικά  μία λάθος απόφαση που χαρακτηρίζεται  από  προχειρότητα και  πλήθος κοινωνικών αδικιών και  που μέσα σε λίγα χρόνια βύθισε την χώρα μας στη φτώχια και τη μιζέρια, αφού προηγουμένως συρίκνωσε και ροκάνισε το επίπεδο διαβίωσης των ελλήνων πολιτών και τέλος διέλυσε την κοινωνική μας συνοχή.

Πως  θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές όλες αυτές οι αντικοινωνικές πολιτικές από τον κόσμο ή τουλάχιστον από κάποια μερίδα του κόσμου και να καμφούν οι πιθανές αντιστάσεις τους αλλά  και με ποιό τρόπο θα γίνονταν πιό πειστικό το βασικό τους επιχείρημα ότι για να ζήσεις καλύτερα θα πρέπει να φτωχύνεις; (!!!!)

Πριν ξεκινήσουν να εφαρμόζουν μία μία αυτές τις κοινωνικές πολιτικές θα έπρεπε κατ΄αρχήν  να  επιβληθεί ως η μόνη και μοναδική λύση. Πώς μπορεί όμως να γίνει κάτι τέτοιο χωρίς να υπάρχει γενική κατακραυγή και λαικός ξεσηκωμός;  Διαβάζωντας παρακάτω ας δούμε μερικούς απλούς τρόπους.

Στην αρχή προσπαθούμε να φορτώσουμε με ενοχές τον κόσμο και να δημιουργήσουμε την αίσθηση ότι για το κακό που βρήκε τον τόπο μας φταίμε όλοι. Μετά αφού εντοπίσουμε τους πιθανούς πυρήνες που προφανώς θα μας χαλάσουν τα σχέδια. (εργατικά συνδικάτα κ.λ.π)  φροντίζουμε να τους συκοφαντήσουμε, να τους απαξιώσουμε και να σπείρουμε την διχόνοια μεταξύ τους εκθέτοντάς τους στην κοινωνία και παρουσιάζοντας τους ως μέρος του προβλήματος και εμπόδιο στην προσπάθεια της ανόρθωσης του κράτους του μνημονίου. Φροντίζουμε παράλληλα μεμονωμένες περιπτώσεις αλλά και παθογένειες της δυσλειτουργίας του κράτους (που όμως εμείς ως κράτος 40 χρόνια τώρα έχουμε επιβάλλει με τις πολιτικές μας  τις μεγενθύνουμε και τις αναδεικνύουμε ως ένα από τα μεγάλύτερα προβλήματα.
 
 Ας δούμε μερικά παραδείγματα :Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες, αμοίβωνται με ποσά που δεν αντιστοιχούν για την δουλειά που κάνουν, δουλεύουν λίγο, έχουν προνόμια που δεν έχουν οι υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις κ.λ.π δημιουργώντας κατ΄αυτό τον τρόπο την ενστικτώδη αντίδραση των υπολοίπων κοινωνικών τάξεων αυτό που λέμε απλά κοινωνικό αυτοματισμό όπου η μία κοινωνική ομάδα μέμφεται την άλλη με εκφράσεις του τύπου: καλά τους κάνουν, γιατί αυτοί και όχι εγώ, εγώ παιρνω τόσα αυτός γιατί παίρνει τόσα εγώ γιατί παίρνω λιγότερα κ.λ.π.&

Αφού φροντίσουμε να σπείρουμε την διχόνοια και να αλλώσουμε πρώτα τις κοινωνικές ομάδες που θεωρούμε ότι έχουν μεγάλη δύναμη περνάμε μετά σε κατά μέτωπον επίθεση στην κοινωνία ΠΡΟΣΟΧΗ!!! (ποτέ εναντίον ολοκληρης της κοινωνίας,ελλοχεύει ο κίνδυνος να συσπειρωθεί) αλλά πάντα αποσπασματικά και επιλεκτικά απέναντι σε κάθε μία κοινωνική ομάδα ξεχωριστά άλλοτε συκοφαντώντας την μία και χαιδεύοντας την άλλη και άλλοτε λασπολογώντας πότε λέγοντας μισές αλήθειες, και πότε ανασύροντας κάποιες μεμονωμένες πραγματικές προκλητικές περιπτώσεις  και παρουσιάζοντάς τις ως τον κανόνα. 

 Εχουμε ήδη πετύχει το μισό μας σκοπό. Αφού τελειώσουμε με τις αντιδράσεις των ποιό ΄΄σκληρών΄΄ κοινωνικών ομάδων  και τους θέσουμε στο περιθώριο, ερχόμαστε στο δεύτερο μέρος του σχεδίου μας όπου σκοπός μας είναι να απαλλάξουμε το κράτος από τα ΄΄περιττά του΄΄ έξοδα. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Πολύ απλά απολύοντας ένα μεγάλο μέρος του ανθρώπινου δυναμικού.Για να ηχεί καλά στα αυτιά του μέσου πολίτη συνήθως το ονομάζουμε αναδιάρθρωση του κράτους, εξορθολογισμό, κινητικότητα και φροντίζουμε παράλληλα να δώσουμε στον κόσμο μέσω μερίδας φιλικά προσκείμενων ΜΜΕ και μέρος του τύπου ώστε καταλάβει ότι μόνο αυτός ο τρόπος υπάρχει για να σωθούμε αποκλείοντας από το λεξιλόγιό μας κάθε άλλη εναλλακτική πρόταση.

Όπως είναι γνωστό ο ιδιωτικός τομέας είναι ο δεύτερος ισχυρός πυλώνας ένός κράτους και από την παραγωγικότητά του και τη σωστή λειτουργία του εξαρτάται και εν πολλοίς και η ευημερία ενός κράτους. Εδώ εφαρμόζουμε την πολιτική που λέγεται ανάπτυξη την μαζική δηλαδή εισροή κεφαλαίων  και την επένδυσή τους από διάφορα παραγωγικά μοντέλα. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να εξάρουμε την ιδιωτική πρωτοβουλία και να ενθαρύνουμε τους επιχειρηματίες ώστε επενδύσουν.

Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα. Με την αναγκαστική μείωση του βιοτικού επιπέδου που έχουμε επιβάλλει έχει πέσει η ζήτηση, τα καταστήματα και οι επιχειρήσεις κλείνουν το ένα μετά το άλλο αφού δεν υπάρχουν πλέον χρήματα από τους καταναλωτές ώστε να πουλήσουν τα προιόντα τους. Ετσι δημιουργείται ένα ακόμη τεράστιο πρόβλημα, το πρόβλημα της ανεργίας, αφού οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να απολύουν εργαζομένους ώστε να κρατηθούν στη ΄΄ζωή΄΄ και πολλές αυτές μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν, πτωχεύουν αφήνοντας στο δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων.

Παράλληλα όμως με το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα της ανεργίας το οικονομικό πρόβλημα της χώρας μας επιδεινώνεται αφού από τις μειώσεις των μισθών και την απώλεια εισοδημάτων πρός το κράτος λόγω της ανεργίας χάνεται ένα τεράστιο ποσό θα τροφοδοτούσε το κράτος με ρευστότητα. Μην ανησυχείται όμως γι΄αυτό. Θα πάρουμε ένα ακόμη δάνειο που φυσικά θα το φορτώσουμε στους πολίτες ώστε να μπορέσουμε προσωρινά να κλείσουμε τις τρύπες που δημιουργήσαμε από τις πολιτικές μας και παράλληλα θα στραφούμε πρός τον εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα ζητώντας την κατανόησή του ώστε να βάλει και αυτός πλάτη για την πατρίδα επιβάλωντάς μισθούς πείνας του ώστε οι επενδυτές μας να βρούν ένα φιλικό περιβάλλον για να επενδύσουν.
 
Άλλωστε μην ξεχνάτε ότι εκεί έξω υπαρχουν ενάμισυ εκατομμύριο άνεργοι  και  πολλοί από αυτούς σε απελπιστικά δύσκολη οικονομική κατάσταση πρόθυμοι να δουλέψουν ακόμη και με 300 ευρώ και θα πρέπει να θεωρείτε τον ευατό σας πολύ τυχερό όσοι από εσάς αμοίβεστε με μεγαλύτερα ποσά και προπαντός έχετε ακόμη εργασία.

Όμως παρόλα αυτά μην ανησυχείτε, όπως μας έχουν επιβεβαιώσει κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες της χώρας μας και οι ξένοι χορηγοί μας βρισκόμαστε σε τροχιά ανόδου και πολύ σύντομα θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη που όλοι μας περιμένουμε, τι και αν αυτή συνοδευεται από φτώχια και μιζέρια τι και αν αυτή συνοδεύεται από διαλυμένες υπηρεσίες και πετσοκομένες παροχές υγείας, τι και αν αυτή συνοδεύεται από ανεργία, από πείνα, από τις επαπειλούμενες κατασχέσεις στα σπίτια σας τι αν κι΄αυτή συνοδεύεται από χαράτσια και εξαθλίωση. 

Στο κάτω έχουμε αποδείξει ότι είμαστε υπομονετικός λαός, όπως αντέξαμε  3 χρόνια τώρα και υπομένουμε  στωικά  τα πάντα  βρίζοντας όμως για το κακό μας χάλι ο ένας με το άλλον  τώρα τουλάχιστον που μπήκαμε στο σωστό δρόμο  δεν νομίζω να μας πειράζει να περιμένουμε μερικές δεκαετίες ακόμη.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Write σχόλια